പ്രതീക്ഷ

ഒരു
മലയോളം
പേറി
നടക്കുന്നു
ഒരു
തരിയോളം
പ്രതീക്ഷയില്ല

ചിരി

ചിരിക്കാന്‍
കൊതിയുണ്ട്
കണ്ണീരിന്‍റെ
കൂടെ
ചിരിക്കാന്‍
എനിക്ക്
മനസ്സില്ല

സ്വപ്നം

കാണാന്‍
കൊതിച്ചതല്ല
കണ്ടപ്പോള്‍
അറിയാതെ
കണ്ടതാണ്

ദുഃഖം

ദുഖത്താല്‍
തല താഴ്ത്തി
നടന്ന
എന്നെ
അഭിമാനം
നോക്കി
പരിഹസിച്ചു

ഓര്‍മ്മ

ഓര്‍മ്മകള്‍
വറ്റിയ
നേരത്ത്
മരണം
എന്നെ
മാടി
വിളിച്ചു

മണവാട്ടി

ഒരു കൊട്ട വിയര്‍പ്പും...
കണ്ണീരുംകൊണ്ടു ഞാന്‍..
തട്ടാനില്ലാ കടയില്‍ ഒരു കൂട്ടത്തിനു കയറി..
മിന്നുന്ന പൊന്ന് കൈവെള്ളയാല്‍ തൊട്ടപ്പോള്‍..
എന്റെയുള്ളം കൈവെള്ള പൊള്ളി...
ഞാന്‍ ചിലവാക്കിയ കണ്ണീരും വിയര്‍പ്പും...
എന്റെ പോന്നോമനയ്ക്ക് കൊള്ളാതിരിക്കാന്‍..
എന്‍ മകളെ ഞാന്‍ പൊന്നണിയിച്ചു മണവാട്ടിയാക്കി..

തിരക്ക്

ജനിക്കാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടി...
ജോലിക്കായ്  തിരക്ക് കൂട്ടി...
മയ്യത്താവാന്‍ തിരക്ക് കൂട്ടി..
ചുമന്ന്പോകാന്‍ നാട്ടാരും തിരക്ക് കൂട്ടി..

ക്രെഡിറ്റ്കാര്‍ഡ്

കിട്ടിയൊരു കാര്‍ഡെന്നുള്ളം കൈയ്യില്‍...
വാങ്ങികൂട്ടിഞാനെല്ലാമെന്നുള്ളം കൈയ്യില്‍...
കിട്ടി വാങ്ങിയ പാപമെന്നുള്ളം കൈയ്യില്‍...
തൂങ്ങി ഫാനില്‍ എന്നുള്ളം  കൈയ്യാല്‍ ...

പ്രവാസ രോഗി

ഞാനുമൊരു രോഗി...
സ്വയമെന്നെ പിരാഗി...
എല്ലാര്‍ക്കുംഞാനൊരു മാരി...
ഇന്നെല്ലാരുമെന്നെ കണ്ടമാത്രയില്‍ തലയൂരി...

താടി ബോംബല്ല വാളല്ല

താടി ബോംബല്ല വാളല്ല
കേവലമൊരു രോമം മാത്രം

കണ്ട കാഴ്ചയും കേട്ട വാര്‍ത്തയും...
എന്റെ താടിയെ ഭീകരനാക്കി...
ഭീകരമല്ലയെന്‍ താടി...

കേവലമൊരു ശക്തിയില്ലാ..
 രോമസംഘടന മാത്രം!!